در تاریخ هر ملتی نحوه رویارویی با لحظات افتخار آمیز و سرافکندگی امری است سرنوشت ساز برای ادامه بقاء و مقابله با مسائل پیچیده اجتماعی.  بگفته جوزف توینبی تاریخ نویس و نویسنده کتاب "مطالعه تاریخ" شکست یا غلبه در لحظات سرنوشت ساز تمدنها به نحوه عکس العمل در تصمیم گیری و شیوه رهبری در صدر جامعه بستگی دارد.  از این رو هر یک از افراد جامعه در اجرای وظایف مدنی و نیز روزمره می تواند نقش رهبری را به عهده گرفته و در ساخت - بازسازی و پیشرفت سهیم باشد. بالعکس عدم ارائه رهبری منجر به تخریب دستاوردهای نسلهای گذشته می شود. در این زمینه واژه رهبری را نباید الزاما در عنوان زمامدار سیاسی خلاصه کرد بلکه هرفرد جامعه میتواند در چهارچوب اجرای مسولیتهای اجتماعی نقش یک "رهبر" را ایفا کند.

 در حال حاضر نسل امروز جامعه مهاجر ایرانی با دلسردی و نگرانی ازعدم رهبری که منجر بر گسترش تفرقه درونی و بازتاب منفی اسم ایران و ایرانی در رسانه های گروهی شده رنج میبرد.  عناصرسنتی و افراطی فرهنگ ایرانی همچنان مانع رفرم و پیشرفت بر اساس انعطاف پذیری فرهنگی می شوند و نتیجه بازتاب منفی اسم ایران و ایرنی در رسانه های جهان به فاصله گیری از اصالت ایرانی در جامعه مهاجر تبدیل می شود و سر انجام  تفرقه و تشنج  درونی به گسترش عدم اعتماد سرعت می بخشند و مشکلات اجتماعی چند برابر میشوند.

 از آنجا که پایه قرار داد اجتماعی بر اصل اعتماد مابین افراد جامعه بنیان شده است جامعه مهاجر ایرانی اکنون شاهد تاثیر منفی عدم اعتماد در روابط انسانی و وظعیت روحی و در نتبجه تضعیف هویت فردی و گروهی است.  آگرچه ترمیم  زخم های حاصل ازانقلاب در سه ده اخیر آسان نیست نادیده گرفتن حقیقتها –  فرار از مشکلات و نیز  ادامه تفرقه گرائی به بهانه عدم تمایل به مسائل سیاسی  به صراحت اشتباه است  زیرا بسیاری از این مسائل  با اثر منفی به نحوه مکاتبه و رفتار افراد جامعه بیش از هر چیز جنبه اجتماعی پیدا می کنند.

 دراین مسیر تغییر و تحولات فرهنگی را می توان با آموزش و تربیت نسل جوان در جمع خانواده آغاز و با حمایت رسانه های گروهی تکمیل نمود. خانواده بعنوان هسته اصلی جامعه سرمشق نسل جوان جامعه مهاجری است که با با آشنائی به ارزشهای معنوی آزاد دنیای غرب در نوعی سردرگمی فرهنگی بسر می برد. بنابراین حمایت و راهنمائی اعضا، خانواده همراه با سعی در درک مشکلات و فشارهای اجتماعی بر جوانان و بکار بردن از ملایمت و مکابته  راه حل بسیاری از مسائل می باشد.

تکمیل رفرم فرهنگ ایرنی با توجه به شرایط زندگی در دنیای غرب و سعی در پیدایش توازن ارزشهای فرهنگ غرب و شرق بر اساس منطق و قبول تغییر طرز فکر و تصورات سنتی و خرافاتی ممکن پذیر است.  درجهت رفرم فرهنگی  رسانه های گروهی  (کتب - روزنامه ها- مجلات –  تارنماها -  وبلاگ ها و غیره) می توانند با دعوت از صاحب نگران و متخصصان در ترویج ایده های جدید  سازنده - آموزش عمومی فارغ از تهمت و تفرقه اندازی نقش مفیدی را ایفا کنند.  در این راه کارشناسان – نویسندگان  و نیز کاریکاتوریست ها موظفند از لغات و تصاویر توهین آمیز خودداری کرده و در فعالیتهای فرهنگی خود خصوصا به ترویج نقاط مشترک و راه حل مسائل بپردازند. 

 بدین وسیله ما شاهد تحقق اتحاد و همبستگی درعمل نه فقط در شعار خواهیم بود. اتحاد و همبستگی در جامعه  مهاجر ایرانی می تواند در دنیای آزاد نمایانگر استقبال جامعه مهاجر از ارزشها و معیارهای انسانی بر مبنای مداراگری – ملایمت و احترام به عقاید یکدیگران باشد.  حاصل این رفرم فرهنگی در عمل همانند شروعی دوباره جهت ایجاد ائتلاف اجتماعی و نیز موفقیت دراز مدت جامعه مهاجر خواهد بود.